خاتون دایراک، دختر حسین بگ، همسر شیخ عیسی برزنجه و مادر سطان سحاک از زنان نامور عارف در قرن هفتم هجری است. او در میان پیروان یارسان، مخصوصاً یارسان منطقۀ گرمیان، از جایگاه ویژه­ای برخوردار است. ایشان که پس از تولد سلطان سحاک، لقب «پیر رمزبار» را دریافت کردند نقش­هایی متفاوت و البته مؤثر در این آیین دارند در وهلۀ اول مادر سپس به رتبه پیری جامعه‌ و فراتر از آن شفیع یاران سلطان می­باشند. سخنان بر جای مانده از پیر رمزبار از چنان اهمیت والایی برخوردار است که به «کلام» از آن­ها نام برده می­شود و در دفاتر دینی یارسان راه یافته است. کلام ایشان که صبغۀ حکمت عملی دارد در زمینه و موضوعات گوناگون، در آغاز به صورت شفاهی و به مرور با پراکندگی در منابع مختلف ثبت شده است. مردم یارسان کلام ایشان را سرلوحۀ زندگی خود قرار داده و به فرزندان خود نیز آموزش می­دهند. از آنجایی که ایشان در مقام یک بانو در تربیت یاران سلطان سحاک نقش بسزایی داشته­اند نگارنده بر آن است تا با استفاده از منابع کتابخانه­ای به روش تحلیلی-توصیفی جایگاه و کلام ایشان را در این دین مورد تحلیل و بررسی قرار دهد.